بسم الله الرحمن الرحيم

سياست بازي و شهيدان کانون رهپويان وصال شيراز

دنبال بهانه ميگردم... تا اينکه " بخش ويژه " بيست و سي بهانه ام را جور ميکند. با خوشبينانه ترين نگاه مي توان قضيه را يک بي خبري ساده دانست ، ولي هرچه باشد ما گوشهايمان مخملي نيست که باورمان شود همه چيز به همين سادگي است.

آنجايي که خبرنگار از ماجراي تغييرات کابينه مي پرسد و آقاي سخنگو آنرا دروغ سيزده مي نامد و در عين حال ، چند روز بعد ، اين تغييرات به وقوع مي پيوندد!

انگار ماجراي «دروغگويي حاکمان» روند رو به رشدي پيدا کرده است. گويا به موازات پيشرفت   مسئولان ما در استفاده از تکنيکهاي رواني و عمليات نرم و جنگ سرد  ، دروغگويي بخش جدايي ناپذير سياستمداران شده است . حالا هرطوري که بخواهند تفسيرش کنند، ولي پرواضح است که بعضيها انگار در مقام حافظان نظام ، هر خطايي را جايز مي دانند چونکه « حفظ نظام واجبترين واجبات» است!

شايد بتوان از يکي دو مورد گذشت ، ولي وقتي نمونه چنين رفتارهايي را بارها و بارها مي شود ديد آنوقت است که ديگر نمي تواني دلت را خوش کني به اينکه آقايان خيلي دلشان براي نظام مي سوزد و از همين رو هر گندي را لاپوشاني مي کنند ، تا به خيالشان خطري متوجه نظام نشود! جل الخالق از اين همه هوش و ذکاوت. که البته مي دانيم همه اش به خاطر حفظ موقعيت و جايگاه «خود» است و لاغير.

**************

حادثه تلخ و جانگداز و غم افزايي است، انفجار بمب در حسينيه سيد الشهداء کانون رهپويان وصال شيراز و شهادت جمع زيادي از دوستداران و عاشقان اهل بيت و مدافعان حريم ولايت.

از خدا مي خواهيم تا با صبري عطا شده از درياي بيکران لطف و رحمتش ، شفا بخش دلهاي خونبار و شکسته ي خانواده هاي شهدا و مصدومين اين واقعه دردناک باشد.

حالم شده درست مانند پنجم محرم 1383. آنوقتي که خبر آوردند مسجد ارگ در آتش سوخته و عزادارن حسيني در هنگامه ي اقامه نماز در وقت فضيلت به آسمان عروج کردند. آن روزها خيلي برايم ديوانه کننده بود. نمي دانيد چه حس عجيبي به آدم دست مي دهد وقتي جايي که هميشه دوستش داشتي و البته خيلي عادي در کنارش زندگي مي کردي ، محمل عروج دوستاني که هميشه از ديدنشان و از بودن در کنارشان لذت مي بردي شود و به اين ترتيب نالايقي و بيچارگي ات بيشتر به چشم بيايد.

حالا داستان دوباره تکرار شده. از وقتي که کانون رهپويان را شناخته ام ، احساس کردم که محفل دلچسب و دلپذيري است با آدمهايي دلپذيرتر. اگر چه همه اش از دور و در اين دنياي مجازي بوده ولي با اين حال احساس برادري و اخوت اين چيزها سرش نميشود.

از وقتي خبر اين وقعه دردناک را شنيده ام دوباره غصه هاي هميشگي به سراغم آمده. بي لياقتي ، غفلت ، عادت به روزمرگي ، گناه و معصيت ، نديدن راه هاي رسيدن به خدا و هزاران هزار درد بي درمان ديگر.

ما را رها کنيد در اين درد بي شمار...

« پيام تسليت رهبر معظم انقلاب در پي حادثه جانگداز در کانون رهپويان وصال شيراز

 بسم الله الرحمن الرحيم

حادثه غم انگيز و تاسف بار در کانون رهپويان وصال که به پرواز شهادت گونه جمعي از آن شيفتگان وصال دوست و زخمي شدن جمع بيشتري انجاميد اينجانب را مصيبت زده کرد.تسلاي من به عزاداران اين حادثه تلخ و نيز به آسيب ديدگان وعده پاداش الهي به صابران است که فرمود: اولئک عليهم صلوات من ربهم و رحمه.از خداوند متعال صبر و سکينه براي دل هاي مصيبت ديده، و رحمت و غفران براي عزيزان درگذشته، و شفاي عاجل براي مجروحان مسئلت مي کنم و از مسئولان مي خواهم که وظايف خود در پيگيري اين حادثه را با اتقان و سرعت لازم انجام دهند.

والسلام علي عبادالله الصالحين

سيدعلي خامنه اي

26 / فروردين / 1387 »

---------------

پي نوشت:

1- تاکيد مقام معظم رهبري بر کلمه «شهادت» و نيز استفاده از  عبارت « کانون رهپويان وصال » به جاي آنکه مثل ساير رسانه ها به خصوص تلويزيون که فقط مي گفتند «حسينيه اي در شيراز» خيلي قابل تامل و معناداره. اگر کسي در اين دو روز اخبار رو از خبرگزاري ها و سايتها دنبال کرده باشه ميتونه بفهمه که من چي ميگم. تقريباً همه سايتها از اينکه کلمه شهادت رو بيارن ابا داشتند.

2- بحث راجع به حواشي اين اتفاق دردناک و نامردي ها و حسادتها و جنايتهايي که رخ داده باشد براي بعد. فعلاً آقايان مسئول در حال بررسي اند تا چگونه دروغي ببافند که هم ملت باروشان بيايد و هم آنطرفي ها بامبول درنياورند! دستتان درد نکند که اينقدر نظام را حفظ مي کنيد!

3- راستي اين لطيفه را هم محض رضاي خدا بخوانيد: